W artykule A przedstawiono centralną architekturę EN 50171 i jej długi, płaski obowiązek rozładowania. Artykuł B przekształca harmonogram świateł ewakuacyjnych budynku w specyfikację banku akumulatorów: oblicza obciążenie i czas trwania, porównuje ciągi modułów niklowo-metalowo-wodorkowych (NiMH) z tradycyjnymi stojakami kwasowo-ołowiowymi (VRLA) z regulacją zaworów oraz alternatywami LiFePO4 i NiCd, a także omawia zarządzanie ciągami szeregowymi wymagane przez bank centralny.
Dobór rozpoczyna się od zestawienia każdego obwodu końcowego: jego opraw, mocy utrzymanej i nieobsługiwanej oraz długości (która określa straty w kablu). Sumowanie podłączonych watów awaryjnych, dodanie współczynnika rozruchu przy jednoczesnym uruchomieniu, gdy setki sterowników LED łączą się razem, pomnożenie przez poziom czasu trwania wymagany przez klasyfikację budynku i podzielenie przez napięcie magistrali i wydajność falownika daje surową liczbę amperogodzin. Łańcuch obniżania wartości znamionowych ma następnie zastosowanie ze szczególną siłą w skali systemu: pułap głębokości rozładowania (brzegi VRLA są płytkie, aby chronić żywotność pływaka, NiMH może pracować głębiej), pojemność na koniec okresu eksploatacji w zadeklarowanym horyzoncie serwisowym, korekta temperatury w pomieszczeniu ze sprzętem oraz wymóg okna napięciowego, aby magistrala pozostawała w granicach wejściowych kierowcy po zakończeniu rozładowania z jednym ciągiem wyciągniętym w celu konserwacji. Animowany przewodnik dotyczy łańcucha dla reprezentatywnego banku 800 W, 1,5 h, 48 V; wartości mają charakter poglądowy, a prawdziwy projekt wykorzystuje swój własny harmonogram.
W systemach centralnych w przeszłości stosowano monobloki VRLA: tanie w przeliczeniu na kilowatogodzinę, znane instalatorom i dostępne w dużych pojemnościach. Ich kary mają charakter strukturalny. Potrzebują wentylowanego, kwasoodpornego pomieszczenia lub szafy akumulatorowej, ponieważ podczas ładowania emitowany jest wodór i tlen; są ciężkie i muszą być instalowane pionowo; żywotność pływaka jest zależna od temperatury i przy stałym wzroście o 10°C żywotność jest krótsza o mniej więcej połowę; głębokie wyładowania je uszkadzają, więc brzegi są zbyt duże, aby umożliwić płyciznę; a okresowe testowanie impedancji i wymiana bloków to powtarzające się obciążenia konserwacyjne przez dekadę. Chińskie przepisy dotyczące systemów awaryjnych (rodzina GB 17945) ograniczają również pojemność kwasów ołowiowych i NiCd w niektórych klasach systemów i ograniczają lit w systemach centralnych typu B, zawężając menu chemii i tworząc prawdziwe otwarcie dla niklu i wodorku metalu.
Ciągi modułów NiMH przynoszą bankowi centralnemu cztery korzyści strukturalne. Po pierwsze, brak kwasu i nieznaczne gazowanie: wodno-zasadowa chemia nie wymaga wentylacji wodorowej ani pomieszczenia kwasoodpornego, co upraszcza przestrzeń sprzętową i osłonę przeciwpożarową. Po drugie, swoboda montażu: uszczelnione moduły można instalować w dowolnej orientacji i układać w stosy w standardowych szafach bez ograniczeń pionowych. Po trzecie, tolerancja cyklu i głębokości rozładowania: miesięczny i roczny test wyładowań EN 62034 powoduje starzenie się NiMH znacznie mniej niż VRLA, dlatego potrzebne jest mniejsze przewymiarowanie. Po czwarte, iskrobezpieczeństwo bez ścieżki ucieczki ciepła i materiały niezawierające kadmu. W przeciwieństwie do tego NiMH wiąże się z wyższym kosztem początkowym w przeliczeniu na kilowatogodzinę i wymaga zdyscyplinowanego zarządzania ciągami szeregowymi; LiFePO4 oferuje doskonałą żywotność cykliczną, ale wymaga pełnego zarządzania baterią i podlega ograniczeniom dotyczącym litu w systemie centralnym na niektórych regulowanych rynkach; NiCd jest wytrzymały, ale nie zawiera kadmu i jest podatny na pamięć. Animowana karta wyników ocenia cztery chemikalia na podstawie pięciu kryteriów skali bankowej w ramach jakościowego porównania inżynieryjnego.
Bank klasy 48 V potrzebuje około 40 ogniw NiMH serii i znacznie więcej systemów o wyższym napięciu, więc zarządzanie ciągami zastępuje prostotę obsługi poszczególnych ogniw w przypadku samodzielnego montażu. W praktyce przemysłowej stosuje się spawane moduły składające się z 10–20 ogniw z dopasowanymi pojemnikami pod względem pojemności i rezystancji, odczepami napięciowymi na poziomie modułu, czujnikiem prądu w sznurku i termistorami rozmieszczonymi w szafie; kontroler ładowania uruchamia tryb pływakowy z kompensacją temperatury lub planowe uzupełnianie, ponieważ – dokładnie tak jak w skali ogniwa – utrzymujące się ciepło spowodowane nadmiernym ładowaniem jest dominującym czynnikiem starzenia. Równoległe ciągi zapewniają redundancję N+1, dzięki czemu bank przetrwa przerwę konserwacyjną, zachowując jednocześnie znamionowy czas trwania, a każdy ciąg ma własny bezpiecznik lub wyłącznik, dzięki czemu awaria nie może nastąpić kaskadowo. Konstrukcja termiczna szafy utrzymuje najgorętszy moduł w deklarowanej temperaturze otoczenia, co z kolei chroni okres użytkowania od czterech do dziesięciu lat.
Ostateczną decyzją dotyczącą architektury jest szczegółowość: jeden duży bank lub rozdzielone banki na oddzielnych ładowarkach obsługujących oddzielne strefy pożarowe. Normy EN 50171 i EN 50172 sprzyjają separacji, tak aby pojedynczy pożar lub awaria nie była w stanie ugasić całego systemu ewakuacyjnego, a modułowe szafy NiMH ułatwiają ten podział bez konieczności duplikowania pomieszczeń kwasowych. Kalkulacja kosztów całego cyklu życia – koszty początkowe, prace związane z pomieszczeniem i wentylacją, prace testowe, wymiana bloków i obróbka po zakończeniu eksploatacji – często zamykają znaczną część premii NiMH w porównaniu z VRLA, szczególnie w projektach modernizacyjnych, w których nie istnieje pomieszczenie akumulatorów spełniające wymagania. W dokumencie C przedstawiono program walidacji EN 50171, EN 50172, EN 62034 i GB 17945, który sprawdza bank na poziomie systemowym.
Moc Weijiangabuduje przemysłowe moduły NiMH i ciągi spawane do centralnych systemów zasilania awaryjnego, z dopasowanymi ogniwami, zaczepami modułów i termistorami do zarządzania ciągami, układami równoległych N+1 oraz dokumentacją IEC 61951-2, IEC 62133-1 i UN 38.3. Prześlij harmonogram obwodu końcowego, poziom czasu trwania, klasę napięcia magistrali, docelową redundancję i warunki w pomieszczeniu sprzętowym, a my dobierzemy wolny od gazów i orientacji zespół, w którym będzie utrzymywana magistrala ratunkowa przez cały jej znamionowy czas pracy w deklarowanym końcu okresu eksploatacji.
