Artykuł B prowadzi przez decyzję o baterii dla defibrylatorów i trenerów AED: kiedy właściwy jest pakiet litowy pierwotny, kiedy ładowalny NiMH jest lepszym wyborem inżynieryjnym i ekonomicznym, jak wymiarować pakiet wysokopulsowy i jak konstrukcja decyduje o tym, czy defibrylator osiąga jeszcze 200 J po tysiącach wstrząsów.
Trzy modele użytkowania prowadzą do trzech różnych decyzji. Publiczne AED (lotniska, szkoły, biura) prawie nigdy nie są używane, ale muszą zadziałać natychmiast po latach na uchwycie: nieładowalny LiMnO2 wygrywa trwałością przechowywania i zerową konserwacją, z datowanym systemem wymiany. Defibrylatory-monitory szpitalnych wózków reanimacyjnych i transportowe są codziennie testowane, często używane w szkoleniach i regularnie ładowane: ładowalny NiMH pozwala uniknąć powtarzających się kosztów i odpadów z pakietów pierwotnych, dostarczając wysoki prąd impulsowy wymagany przy ładowaniu kondensatora. Trenerzy i symulatory AED obsługują ten sam interfejs użytkownika bez stopnia wysokiego napięcia i są naturalnym zastosowaniem NiMH. Artykuł koncentruje się na dwóch przypadkach ładowalnych.
Energia dostarczona pacjentowi to nie energia pobrana z baterii: należy uwzględnić sprawność ładowania kondensatora (zwykle 50–70 %) i straty przetwornicy. Wstrząs 200 J przy sprawności 60 % pobiera z pakietu około 330 J ≈ 0,09 Wh — nieznacznie pod względem energii, ale dostarczone z wysoką mocą w ciągu kilku sekund, więc jest to problem mocy, a nie energii. Wymiarowanie podlega natomiast trzem ograniczeniom: (1) dość energii całkowitej na zadeklarowaną liczbę wstrząsów plus czas pracy (znany punkt odniesienia «200 wstrząsów lub 4 godziny»); (2) impedancja źródła dość niska, by spełnić limity czasu ładowania przy każdym wstrząsie; oraz (3) rezerwa na koniec życia, tak aby 2500. wstrząs nominalny wciąż osiągał energię docelową.
Najpierw wybiera się wysokomocne ogniwa NiMH o niskiej rezystancji wewnętrznej prądu stałego; pojemność dopasowuje się do wymaganego budżetu wstrząsów/pracy. Ogniwa segreguje się według rezystancji (nie tylko pojemności), ponieważ jedno wysokorezystancyjne ogniwo dławi cały ciąg szeregowy podczas ładowania kondensatora. Mocne zgrzewane wypustki niklowe przenoszą prąd impulsowy bez spadku napięcia lub nagrzewania, a urządzenia ochronne dobiera się tak, by wytrzymywały powtarzany prąd udarowy bez uciążliwych wyłączeń — najgorsza awaria to wyłączenie ochrony podczas resuscytacji.
Ręczne defibrylatory-monitory pracują zwykle na szynach 12–14,4 V (10–12 ogniw NiMH), a ładowarka kondensatora projektowana jest wokół napięcia końca rozładowania baterii. Codzienne ładowanie w stacji dokującej pasuje do NiMH: prąd stały z zakończeniem przez -ΔV lub temperaturę oraz prąd podtrzymujący utrzymują jednostkę na wózku reanimacyjnym wiecznie gotową bez przeładowania. Termistor chroni przed ciepłem powtarzanych szybkich doładowań po sesjach szkoleniowych.
Weijiang Power dostarcza wysokomocne, zgrzewane pakiety NiMH o dopasowanej rezystancji dla OEM defibrylatorów-monitorów i trenerów, z nadzorem ładowania NTC, ochroną o udarowej nośności i dokumentacją IEC 62133-1/UN 38.3. Prześlij energię na wstrząs, wymagany czas ładowania i docelową liczbę cykli wstrząsów, a wymiarujemy pakiet, który spełni je do końca życia.
